SCOSC حسین ترحمی اردکانی Research Letters on Management in Organizations مجله بین‌المللی هنر، ادبیات، زبان‌شناسی و گردشگری 1 2 (زمستان) 2026 08 01 Redefining the Literary Miracle of the Quran in the Postmodern Era: An Intertextual and Interdiscursive Analysis of Novel and Expressive Arrangements in the Light of Reception and Audience Theory بازتعریف اعجاز ادبی قرآن در عصر پست مدرن: تحلیل بینامتنی و بیناگفتمانی آرایه های بدیعی و بیانی در پرتو نظریه دریافت و مخاطب شناسی 1 17 FA Rasool Ghalandari PhD in Arabic Language and Literature, Visiting Lecturer, Eqlid University, Eqlid, Fars, Iran رسول قلندری دکتری زبان و ادبیات عرب، مدرس مدعو، دانشگاه اقلید، اقلید، فارس، ایران 2026 08 01 The literary miracle of the Holy Quran, as one of the most fundamental teachings of Islamic theology, has always been the focus of extensive debates throughout the history of Islamic civilization. With the emergence of postmodern discourse and paradigm shifts in literary and hermeneutic theories, the question of the feasibility and nature of the literary miracle of the Quran has been raised in new horizons. The present article, using an intertextual and interdiscursive approach, seeks to redefine the literary miracle of the Quran in the postmodern era. The theoretical framework of the study is based on Julia Kristeva's intertextuality theory, Mikhail Bakhtin's dialogic theory, and Hans Robert Jaus's reception theory. The findings of the study show that the literary miracle of the Quran in the postmodern era is not understood as a static and objective thing, but as a dynamic and interactive process between the text, the divine author, the primary audience, and interpretive communities throughout history. In this framework, the novel and expressive arrays of the Quran have a function beyond verbal decoration and act as horizons of meaning-making in the reception process. This study shows that the reception theory, by emphasizing the role of the audience in producing meaning, provides the possibility of pluralistic readings of the literary miracle of the Quran, and the intertextuality theory, by revealing the intertextual networks of the Quran with previous and subsequent texts, opens a new horizon for understanding the dimensions of the expressive miracle of the Quran. Finally, by presenting a synthesis model for redefining the literary miracle of the Quran in the postmodern era, the article emphasizes the necessity of moving from purely theological-defensive approaches to literary-hermeneutic approaches in Quranic studies. اعجاز ادبی قرآن کریم به عنوان یکی از بنیادی ترین آموزه های کلام اسلامی، همواره محور مناقشات گسترده ای در طول تاریخ تمدن اسلامی بوده است. با ظهور گفتمان پست مدرن و چرخش های پارادایمی در نظریه های ادبی و هرمنوتیکی، پرسش از امکان پذیری و ماهیت اعجاز ادبی قرآن در افق های تازه ای مطرح شده است. مقاله حاضر با بهره گیری از رویکرد بینامتنی و بیناگفتمانی، در پی بازتعریف اعجاز ادبی قرآن در عصر پست مدرن است. چارچوب نظری پژوهش براساس نظریه بینامتنیت ژولیا کریستوا، نظریه گفتگویی میخائیل باختین و نظریه دریافت هانس رابرت یائوس صورت بندی شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که اعجاز ادبی قرآن در عصر پست مدرن نه به مثابه یک امر ایستا و ابژکتیو، بلکه به سان یک فرایند پویا و تعاملی میان متن، مؤلف الهی، مخاطبان نخستین و جامعه های تفسیری در طول تاریخ قابل فهم است. آرایه های بدیعی و بیانی قرآن در این چارچوب، کارکردی فراتر از تزیین لفظی یافته و به مثابه افق های معناسازی در فرایند دریافت عمل می کنند. این پژوهش نشان می دهد که نظریه دریافت با تأکید بر نقش مخاطب در تولید معنا، امکان خوانش های تکثرگرایانه از اعجاز ادبی قرآن را فراهم می آورد و نظریه بینامتنیت با آشکارسازی شبکه های بینامتنی قرآن با متون پیشین و پسین، افق تازه ای برای درک ابعاد اعجاز بیانی قرآن می گشاید. در نهایت، مقاله با ارائه الگویی تلفیقی برای بازتعریف اعجاز ادبی قرآن در عصر پست مدرن، بر ضرورت گذار از رویکردهای صرفاً کلامی-دفاعی به رویکردهای ادبی-هرمنوتیکی در مطالعات قرآنی تأکید می کند. https://ijallt.ir/downloadfilepdf/49682